رسالت نوکری - جلسه پنجم

خیلی ها قبل ازاین که اهل بیت(ع)بیایند،فدایی شدند و داخل روغن های داغ غنداخته شدند و سوختند،چرا؟ برای این که مداح خدا بوده اند و نام خدا بر زبانشان جاری بود.خیلی از نوکرهای اباعبدالله الحسین(ع)به جرم این این که نام حسین (ع)را بردند به زندان رفتند سرب داغ روی سرشان ریخته شد و کشته شدند و مثله گشتند.

استاد : حاج منصور ارضی

مثلا مسلمانهائی که با جعفر طیار علیه السلام به وادی نجاشی یعنی حبشه رفتند یا بلال که نامش همراه اذان بلند استبا اصحاب کهف که قرآن از ایشان نام برده،همه و همه رنج هایی رامتحمل شده اند که در تاریخ مشخص است.خیلی ها قبل ازاین که اهل بیت(ع)بیایند،فدایی شدند و داخل روغن های داغ انداخته شدند و سوختند،چرا؟برای این که مداح خدا بوده اند و نام خدا بر زبانشان جاری بود.خیلی از نوکرهای اباعبدالله الحسین(ع)به جرم این این که نام حسین (ع)را بردند به زندان رفتند سرب داغ روی سرشان ریخته شد و کشته شدند و مثله گشتند.

بعد از هزار و چهارصد سال که از تاریخ گذشته است و ملائکه آمده اند ورفته اند،پیغمبر و امامان ما رنج هائی را متحمل شده اند،هرکدام به نحوی به شهادت رسیده اند،در خانه اهل بیت(ع)آتش گرفته،سرها بریده شده و حالا نوکر این خانواده شده ایم و قدر این نوکری را نمی دانیم و آن را در اثر بی معرفتی خیلی از مردم گذشته و حال،وبه علت بی توجهی خودمان یک امر کوچک می دانیم و خیلی جاها مخفی می کنیم که ما نوکر امام حسین(ع)هستیم و در عوض مطرح می کنیم که ما تحصیل کرده ایم و دارای فلان مدرک تحصیلی هستیم.ما باید بدانیم که شغل اول واصلی ما نوکری امام حسین(ع)است.شاید این نوکری در انظار مردم سبک باشد.اما این نظر مردم نباید برای ما معنایی داشته باشد.اشاره به همان صحبت حضرت امام (ره)که فرمود:اگر مردم شب بگویند زنده باد و صبح بگویند مرده باد،برای من فرقی نمی کند.برای ما هم باید این چنین باشد،چون ما به نتیجه نوکری رسیده ایم.

این عقیده بنده است که اگر کسی نوکر امام حسین (ع)را اذیت کند،مانند این که خود امام حسین(ع) را آزار داده است.این در صورتی است که ما به ارباب مان اطمینان داشته باشیم،کار خلاف و ناشایست که امام زمان(عج) راضی نیست راانجام ندهیم.اگرشما و خانواده خود زمینه گناه فراهم کردید و آلودگی ایجاد شد،دیگر توقع نداشته باشید امام زمان(عج)یاریتان کند.شما کار نا شایست انجام ندهید،ببینید امام حسین(ع)چه می کند.خدا شاهد است که خود بنده چندین بار به این مقصود رسیده ام.

این جمله از دعای کمیل را که می فرماید:

اللهم و من ارادنی بسوئ فارده و من کادنی فکده.

خدا وامام زمان (عج)اول از تو قبول میکنند چرا که به((وبشکرک مادحه))رسیده ای تا می گوئید ((هرکه به من نظر سوء دارد،به خودش برگردان))همان موقع به او می خورد.باید به حقیقت این مطلب برسید و بعد بخوانید.چطور شما جگر،دل،کبدو کلیه هایتان را یک ساعت و نیم وقف خواندن دعای کمیل برای مردم می کنید،ولی خودتان ناامید از دعای کمیل برمی گردید؟معلوم می شود به حقیقت مداحی نرسیده اید.بنده به این نتیجه رسیده ام که اگر شب جمعه به دعای کنیل نروم آن هفته برایم تیره و تار است و احساس می کنم گم کرده ای دارم.آیا شما هم اینگونه هستید ؟اگر هستید خوشا به حالتان ولی اگر نیستید ضرر می کنید و به جایی هم نمی رسید.

پس مداحی تعریف نداشت خدا در قرآن مدح اهل بیت (ع) را نمی فرمود:

انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا.

هر وقت این آیه را شنیدید و خواستید خداوند عطایی به مرحمت کند صلوات بفرستیدخدا از اهل بیت(ع)تعریف کرده است،پس مداحی صفت خدایی است.

در روایت آمده است که امام جواد(ع)فرموده:))یک صفت از خدا داشته باشید))مثل ستاریت خدا که البته ما نوکر ها صفت مداحی را گرفته ایم.پس اگر ما مدح اهل بیت(ع) را می کنیم،دستور بندگی ایت که خداوند بدان امر کرده تا ما آن را اجرا کنیم.یکی از دستورات بندگی ایناست که ما آنچه را قرآن درباره اهل بیت(ع)تعریف کرده است بازگو کنیم.منتهی به چه زبانی،به زبان نغمه و شعر که به قلب نزدیک تر است.

البته مردم شعری را که دارای نورانیت اللهی باشد زودترمی پذیرند.

#
#